ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ ΓIANNΗΣ – H ΣONATA

Η Σονάτα

0 όρος Σονάτα παραπέμπει καταρχήν στο τυποποιημένο σχήμα της Κλασικής Διθεματικής Σονάτας, γνωστό γενικότερα ως Φόρμα Σονάτας. Ιστορικά όμως, ο όρος αυτός, ξεκινώντας από τον 16ο αιώνα, την Εποχή δηλαδή της Όψιμης Αναγέννησης, χρησιμοποιήθηκε για να χαρακτηρίσει γενικώς τα έργα που προορίζονταν για εκτέλεση αποκλειστικά από όργανα (υποδηλώνοντας έτσι και μια καινοτομία απέναντι στην επικρατούσα τότε καθαρά «φωνητική» αντίληψη της μουσικής), χωρίς όμως αυτά να παρουσιάζουν, ως μορφές, μιαν ουσιώδη διαφορά από τα φωνητικά έργα της Εποχής (όντας συχνά και απλές «μεταγραφές», αλλά με τη σχετική εκμετάλλευση των τεχνικών δυνατοτήτων του εκάστοτε οργάνου, κατά κανόνα ενός πληκτροφόρου – Παρ. 1) με στόχο απλώς την ενόργανη εκτέλεσή τους. Έτσι γεννήθηκε το δίδυμο musica (ή canzon) cantata και musica (ή canzon) suonata, και απλούστερα cantata – sonata.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

• ΘΕΩΡΙΑ
• Η Σονάτα

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

• Bon jour mon coeur (Orlando di Lasso)
• Trio sonata Op. 3 Nr. 9 (Arcangelo Corelli).
• <
• Estampie (Pierre Moniot d’ Arras)
• Invention 6, BWV 777 (J. S. Bach)
• Sonata in E minor, Hob. XVI: 34 (Fr. J. Haydn).
• Sonata in G Major K.V. 283 (W. A. Mozart).
• Sonata in C Major K.V. 545 (W. A. Mozart)
• Sonata in A Major K.V. 331 (W. A. Mozart)
• Sonata in D Major K.V. 576 (W. A. Mozart)
• Sonata in F minor Op. 2 n. 1 (L. v. Beethoven)
• Sonata in D minor Op. 31 n. 2 (L. v. Beethoven)
• Sonata in C minor Op. 111 (L. v. Beethoven)